ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
461
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
الأكرمين وارحم الراحمين . ودر دل متوجّه باشد كه اين حرم تصويرى از حرم حقيقي است ، تا از شوق داخل شدن به اين حرم ودر أمان بودن از عذاب ، شوق ورود به حرم آخرت ومقام امن الهى ترقى كند . هر گاه نظر حاجى به كعبه بيفتد بايد در دل عظمت خدا را درك كند وفكرش را به مشاهدهء محضر صاحب خانه در جوار فرشتگان مقرّب به پرواز در آورد وعلاقهمند شود كه خداوند نظر در وجه كريم خود را به أو روزى فرمايد ، چنان كه رسيدن به خانهء كعبه را به أو روزى كرده است واز اين كه خداوند أو را به اين مرتبه رسانده است فراوان ياد خدا كند وشكرگزار أو باشد . خلاصه آنچه از اعمال وافعال حجّ ومنازل آن مىبيند نمونهء اعمال وأحوال آخرت قرار داده واز آن غفلت نكند وآنها را دليل بر مشاهدهء أحوال آخرت بداند . امّا طواف كعبه - حاجى بايد قلباً متوجه عظمت ، خوف وخشيت ، ومحبّت خدا باشد وبداند كه با اين طواف شبيه فرشتگان مقرّبى است كه بر أطراف عرش طواف مىكنند ونبايد چنين پندارى كه هدف طواف مادّى وفيزيكى خانه است ، بلكه دلت بايد به ذكر صاحب خانه مشغول باشد تا آنجا كه جز به ياد أو كلام را آغاز نكنى وجز به ياد أو ختم نكنى ، چنان كه طواف كعبه نيز چنين است وبايد آگاه باشى كه طواف مطلوب همان طواف قلبي با حضرت ربوبي است وخانهء مثال در عالم شهادت براي حضور در عالم غيب است ، چنان كه انسان مادّى تصويرى آشكار براي انسان حقيقي است كه با چشم ديده نمىشود ودر عالم غيب است وعالم دنيا براي كسى كه در رحمت حق به رويش گشوده شود وعنايت الهى در پيمودن راه أو را دستگير ومددكار باشد نردبانى براي رفتن به عالم غيب است . اشارهء الهى به اين كه بيت معمور در آسمان در مقابل كعبه قرار گرفته است براي بيان همين موازنه است واين كه طواف فرشتگان بر بيت معمور مانند طواف انسانها بر كعبه است ، توضيح اين مطلب